باد موافق
مرا دوخته اند
مرا دوخته اند به این روزهایی که می آیند
دستهایم پاهایم بازوانم
و تمام بادبادک های زرد اندیشه هایم"
سکوت کرده ایم و ایستاده ایم
در انبوه دشتی که تپه ای برای کمین نزاده
و امید باد موافقی نیست.
مریم/آبان /۸۶
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۹ دی ۱۳۸۶ ساعت 18:1 توسط مریم تاراسی
|
می نویسم تا باشم